Matruşka bebek gibi bazen okumak.
Açtıkça içinden bir yenisi çıkıyor. Küçüldükçe diğer parçaları merak ettiriyor.
Bir ressamın hiç bitmeyen resimlerinden her biri sanki.
Gelip gidip bir fırça,
Gidip gelip bir fırça…
Bir örüntü bir etki ve okumakla çözülemeyecek hissi.
Zihnimdeki tıkanmışlıklara öğretilmişliklere takılan bir iz…
Okumak böyle,
Okumak sınırsız.
Okumak sonsuz ve tarifsiz.

30.05.2020 17:18