Kalbimizdeki acılara öyle alışırız ki;
Elimizi kapıya çarpsak
Bir şey olmamış gibi yürümeye devam ederiz.
Acılarımızın kaynağını bulmalı,
Oradan beslenmeli ve ruhumuzu orada dinginleştirmeliyiz.
Yoksa kafamızı duvara toslayana kadar
Acı devam edecektir.
Sevgiler?
